پارک ملی افغانستان
بند امیر واقع در ولسوالی یکاولنگ ولایت بامیان است.
مناظر زیبا ، دلپذیر و دلچسب این ساحه دولت مرکزی را واداشت تا بند امیر را بعنوان اولین پارک ملی در افغانستان اعلام کند .
این بند یکی از عجایب طبیعی افغانستان به حساب می آید.
بند امیر دارای 6 جهیل عمیق آبی رنگ ،لاجوردی و کریستالی است که آب آن از چشمه سارهای کوههای اطرافش جمع می شود.
بند امیر در فاصله 215 کیلومتری کابل و دربین هندوکش شرقی و سلسله کوههای بابا در مرکز افغانستان قرار دارد.
بعد از آنکه بند امیر بعنوان اولین پارک ملی در افغانستان اعلام شد والی بامیان از آمادگی هایش برای افتتاح رسمی این بند خبر می دهد .

حبیبه سرابی ، والی بامیان می افزاید که فعلا چیزی را که عملا ما اجرا کردیم توانستیم ساحه اطراف بند را انتقال دهیم که شامل مغازه ها و رستورانهایی بود و یک پلان ساخه جدید برایش ساخته شد تا این رستورانها و مغازه ها و هتل ها در آن جابجا شوند و زمین برای مردم اختصاص داده شده تا آنها کار خود را شروع کنند.
6 جهیل مشهور که آنها بعنوان بندهای کوچکتر مربوط به بند امیر می باشد به نامهای بند غلامان، بند قنبر ، بند هیبت که کاملا توسط دیوارهای سنگی شیب دار احاطه گردیده است ، بند پنیر در قسمت شرقی بند هیبت ، بند پودینه در سمت شمال بند پنیر و بزرگترین جهیل این ساحه بند ذوالفقار است که 490 هکتار زمین را احاطه کرده است.
در بند امیر حیوانات و پرندگان زیادی بود و باش دارند، حیوانات وحشی این ساحه عبارتند از گوسفند کوهی ، آهو ، گرگ و روباه و همچنین حیوانات دم دراز مانند موش کوهی نیز در این ساحه دیده شده است.
بر بنیاد آمارها نزدیک به 50 نوع پرنده در ساحه بند امیر زندگی می کنند ، حیوانات بیش از این برای زنده ماندن در بند امیر وجود ندارد و بیشتر این حیوانات بر اثر شکارهای غیر قانونی و تخریب علف چرها از بین رفته اند.
شماری از باشندگان بند امیر از مسؤلان دولتی می خواهند تا برای فظ حیات وحش و مراقبت از این بند توجه جدی تر کنند.
در همین حال والی بامیان می گوید بمنظور جلوگیری از تخریب شدن دیوارهای سنگی در بند امیر و حفظ حیات ماهی ها ، فعالیت چندین قایق ماشینی در آبهای این بند متوقف شده و با شکارچیان این ساحه برخورد جدی و قانونی صورت می گیرد.
همچنین والی بامیان افزود بخش اکتوریزم بامیان به همکاری بنیاد انکشافی آغا خان در ماه اکتبر سال گذشته میلادی آغاز بکار کرده است ودوره های آموزشی راهنمایی توریزم هم اکنون جریان دارد و فارغان این دوره های آموزشی به راهنمایی سیاحان و توریست ها در ساحات دیدنی و تاریخی بامیان می پردازند.
بند امیر در 75 کیلومتری غرب مرکز بامیان قرار دارد و سالانه شمار زیادی از خارج و دیگر ولایتهای کشور برای بازدید به این ساحه می آیند.
نظیر چنین بندی را در دیگر ولایات کشور کمتر می توان مشاهده کرد ، باشندگان این ولسوالی خواهان توجه جدی تر مقامات دولتی برای حفظ اوضاع طبیعی در این ولایت هستند.(افغان پیپر)
درادامه ، عکسهای بیشتر......
ادامه مطلب...
نسل جدید(نسل دوم و...) پناهنده هادرغرب وفرهنگ اجدادی شان!
سیروتحول جامعه انسانی دربین اقوام وملتها سازنده و بوجود اورنده فرهنگها وتمدنها میگردند.
واصطلاح فرهنگ در لاتین به معنای کلتور یعنی مراقبت(جسم وروح) می باشد.
کلمه فرهنگ درلغت نامه معین به معنای1 ـ علم ، دانش . 2 ـ تربيت ، ادب . 3 ـ واژه نامه ، كتاب لغت . 4 ـ عقل ، خرد. 5 ـ تدبير، ......آمده است.
بطورمسلم همه یی اقوام وملتها دارای فرهنگ وآداب رسوم خاص خود میباشند که مردم ما نیز از این قاعده استثنی نبوده و باتاریخ کهن وغنی که دارند دارای فرهنگ خاص خوددربین ملتهای دیگر میباشند.
فرهنگ وآداب رسوم شامل زبان ،ادبیات ،هنر،معماری،لباس،اعیاد،چگونگی محافل شادی وغم،چگونگی تشکیل خانواده وغیره میباشند.
ملت ما از این نمادها و باین نمادها برخوردها و برداشتهای خاص خودرا دارند. این نمادهای فرهنگی تاثیرپذیری وتاثیرگذاری خودرا درسایرفرهنگها نیز دارند .
اقوام وملتهای رشید دیگردرراستای حفظ اصالتهای فرهنگ گذشته خود که ازارزشهای والای انسانی برخوردار اند تلاش نموده وانها را برای نسل آینده خود معرفی و تقدیم می کنند.
تاریخ گذشته ملت ما دریک حوزه فرهنگی و تمدنی وسیع دارای سابقه درخشان بوده ارایه آنها به نسل جدید که دربیرون از آن حوزه تمدنی (خارج از کشور) خودرامی شناسند ورشد می کنند لازم به باز گویی آن بزبان ساده وبه روشهای جدید امروزی دارد.
آشنا نبودن نسل جدید پناهندگان ومهاجرین با فرهنگ آبایی واجدادی شان فاصله یی با نسل اولیه پناهنده ها ایجاد نموده است وباعث اختلافات وسوتفاهم های گوناگون بین فرزندان و والدین میگردد واین فاصله ها هرروز بیشتر می شود.
واکثر والدین وخانواده ها با نگرش ویژه وسنتی نسبت به فرهنگ خودش داشته وبعضی ها هم توانایی تفاهم با همان نگرش سنتی با فرزندان ونسل جدید را ندارند و از چالشهای عمده خانواده های پناهنده ای هموطن وسایرپناهندگان که شبیه به فرهنگ ما دارند به حساب می آیند.
کدام ارگان ونهادی فرهنگی برای نسل جدید پناهنده ومهاجردرخارج از کشور کاری اساسی انجام نداده اند حتی ایده واندیشه آن تا به حال بطور جدی شنیده وطرح نشده است تانسل جدید پناهنده ها بطورنسبی بافرهنگ آبایی واجدادی خودش آشنا گردند واین نا آشنایی ها چالشهای روانی وغیرروانی را ممکن است بوجودبیاورد.
درنظرسنجی های که با نسل جدید پناهنده ها از طرف موسسات مختلف درکشورهای پناهنده پذیر صورت می گیرد سوال های که از جوانان ونو جوانان پناهنده شده واکثراانها از نظرقانونی مدارک کشورمحل اقامت خودرا دریافت کرده اند وآنها شهروند آن کشور محسوب می شوند وقتی که ازآنها پرسیده شده است که:
آیا شما خودرا متعلق به فرهنگ کشور محل اقامت خود میدانید؟
ویاخودرا متعلق به کشوروفرهنگ آبایی واجدادی میدانید؟
کتله وسیع از آنها حداقل خودرا متعلق به فرهنگ کشور محل اقامت خود نمی دانند.
اینها نه از فرهنگ اجدادی و ابایی خود فرار کرده می توانند و نه هم خود را به فرهنگ جدید راحت احساس می کنند
اما اینکه از فرهنگ آبایی و اجدادی گریزان نیستند وخودرا متعلق به فرهنگ دیگری غیرازآن فرهنگ که درآن رشد کرده اند می دانند به عبارت دیگر خودرا وابسته به فرهنگ آبایی واجدادی خود می دانند پس این نسل یک تعلق خاطر دیگر نیز دارند واین تعلق خاطر به نحوی یک خلا روحی برایشان محسوب می گردد واین خلا بصورت درست وحساب شده بدوراز افراط تفریط باید پرگردد تانسل قوی،مطمئن وبااعتماد به نفس بالا رشد کنند واز تعادل روحی مطلوبی برخوردار باشند.
ضرورت است تا فرهنگیان واندیشمندان جامعه ما دراین راستا راه حل های عملی را برای هزاران جوان و نوجوان (پناهنده ومهاجر) ملت ما بیاندیشند تا نسل پرنشاط وفعال تقدیم جامعه گردد.
گسترش رسانه های گفتاری،نوشتاری ودیداری دربین پناهنده ازاولویتهای این وادی خواهد بود تادرراستای ترویج وتحکیم این امور بپردازند تا نسلهای جدید با توانمندی های اقتصادی وعلمی بالا پل ارتباطی محکم بین دو فرهنگ گردند وپیوند های بین کشور اجدادی شان وکشور های بیرونی را مستحکم سازند.

